FAQ 78


Czy Elohim to jedna z form imienia Boga?

Nie.
Hebrajskie (tu oczywiście transliteracja) "el" (ha-'El) (np. Rodzaju 46:3, 2 Sam 22:31) dosłownie oznacza Bóg. Liczba mnoga od "el", sensu stricte - mnoga, gramatycznie mnoga, to "elim" (e-lim) (np. Wyjścia 15:11, Psalm 89:6). Hebrajskie "elohim" jest liczbą mnogą od określenia eloh (n.p. Hioba 12:6) używaną w języku hebrajskim, w celu podkreślenia mnogości mocy, wielkości lub majestatu (pluralis maiesticus). (Patrz: Hertz: "The Pentateuch and Haftorahs" Flanders, Cresson: "Introduction to the Bible").
Zastosowanie "elohim" jest w Biblii różne, a i znaczenie zależy od kontekstu.
 – Na przykład w Księdze Sędziów 6:31; 8:33 używa się elohim w odniesieniu do Baala.
 – W Księdze Sędziów 11:24 raz w odniesieniu do Kemosza i drugi raz w odniesieniu do יהוה.
 – W Księdze Sędziów 16:23-24 używa się elohim w odniesieniu do Dagona i trzykrotnie w odniesieniu do יהוה.
 – W 1 Księdze Samuela 5:7 używa się elohim najpierw w odniesieniu do יהוה a następnie w odniesieniu do Dagona.
 – W 1 Księdze Królewskiej 11:5 używa się elohim w odniesieniu do Asztarte.
 – W 1 Księdze Królewskiej 11:33 używa się elohim w odniesieniu do Asztarte, Kemosza i Milkoma.
 – W 1 Księdze Królewskiej 18:24-25 używa się elohim najpierw w odniesieniu do Baala, następnie dwukrotnie w odniesieniu do יהוה.
 – W 2 Księdze Królewskiej 1:2-3 używa się elohim w odniesieniu do Baalzebuba, następnie w odniesieniu do Boga Izraela i ponownie w odniesieniu do Baalzebuba.
Tryb 'pluralis maiesticus' w jakim używa się w Biblii słowa 'elohim' jest fromą znaną nie tylko w języku hebrajskim.
Język hebrajski rozróżnia trzy liczby: pojedynczą, podwójną i mnogą.
Każdy rzeczownik teoretycznie jest w stanie utworzyć wszystkie trzy liczby, ale występowanie liczby podwójnej (dual) jest dość mocno ograniczone - stosuje się ją przy rzeczownikach naturalnie występujących podwójnie (np. części ciała: oczy, uszy; garderoba: buty, skarpetki), oraz przy oznaczeniach czasu.
Tak więc, tłumacząc na hebrajski: 'dwa samochody', 'dwaj ludzie', 'dwie osoby', 'dwie książki' - użyjemy liczby mnogiej, ale mówiąc o 'dwóch dniach', 'dwóch godzinach', 'dwóch latach' - liczby podwójnej.
Zatem użycie liczby mnogiej w odniesieniu do osób (tu: Elohim - יהוה) żadną miarą nie wskazuje, iż chodzi tu o więcej niż dwie osoby.
W języku hebrajskim odmian czasowników nie dokonuje się tak jak rzeczowników (pojedyncza, podwójna, mnoga).
Odmiany czasowników w hebrajskim dokonuje się tylko w dwóch liczbach pojedynczej i mnogiej.
Na przykład w Księdze Rodzaju 1:1 użyto sformułowania: bara elohim - 'stworzył Bóg', czasownik występuje tu w liczbie pojedynczej, co jednoznacznie wskazuje, że aktu tego dokonała jedna osoba.
("Gramatyka Języka Hebrajskiego" - Witold Tyloch Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1985, str. 123,124.)
powrót