FAQ 70

 

Czy w 1 Piotra 3:17-4:6 mowa o zejściu do piekła?

Pytanie oryginalne brzmiało:
A'propos 1 Piotra 3:17-4:6
  • Co znacza "ożywiony w duchu"?
  • komu poszedł zwiastować?
  • co poszedł zwiastować?
  • kiedy poszedł zwiastować?

Co znacza "ożywiony w duchu"?
1 Piotra 3:18,19 w oryginale greckim wygląda tak:
18. οτι και χριστος απαξ περι αμαρτιων επαθεν δικαιος υπερ αδικων ινα ημας προσαγαγη τω θεω θανατωθεις μεν σαρκι ζωοποιηθεις δε τω πνευματι
Co dosłownie oznacza:
gdyż i pomazaniec raz za grzechy wycierpiał sprawiedliwy za niesprawiedliwych aby nas doprowadziłby do boga który został doprowadzony do śmierci prawdziwie ciałem zostawszy ożywiony zaś duchem
19. εν ω και τοις εν φυλακη πνευμασιν πορευθεις εκηρυξεν
Co dosłownie oznacza:
w którym i w więzieniu duchom poszedłszy ogłosił
Tłumaczenie Kowalskiego oddaje treść Listu 1 Piotra 3:18,19 następującymi słowy:
"Poniósł wprawdzie śmierć na ciele, lecz na duchu zyskał życie. Tak też poszedł z poselstwem do duchów w więzieniu przetrzymanych".
Według The New English Bible Piotr napisał:
"W ciele poniósł śmierć; w duchu został przywrócony do życia. W duchu też poszedł i ogłosił swe orędzie uwięzionym duchom."
Zatem "ożywiony w duchu" oznacza wzbudzony z martwych do postaci duchowej. Dodatkowe informacje - przy odpowiedzi na ostatnie pytanie.
Komu poszedł zwiastować?
Tekst Listu 1 Piotra 3:19 mówi o:
 • "duchach znajdujących się w otchłani" (BWP),
 • "duchach będących w więzieniu" (PNŚ),
 • "duchach uwięzionych w otchłani" (BP),
W drugim swym Liście apostoł Piotr wspomina o nich także jako o:
"aniołach, którzy zgrzeszyli" (2 Piotra 2:4,5), dosłownie wg. tekstu gredkiego - "zwiastunów gdy zgrzeszyli".
2 Piotra 2:4 w dosłownym tłumaczeniu brzmi:
"Jeśli bowiem bóg zwiastunów gdy zgrzeszyli nie oszczędził ale więzami mroku rzuciwszy do tartaru wydał na sąd którzy są zachowani.
Brat Pański Juda dodaje:
"Aniołów zaś, którzy nie zachowali swego pierwotnego stanu, lecz porzucili swoje mieszkanie, trzyma skrępowanych wiecznymi więzami w ciemnościach aż do sądu Wielkiego Dnia" (Judy 6, BP).
Fakt, że rzeczywiście część aniołów porzuciła swe właściwe miejsce zamieszkania przed potopem za dni Noego, znajduje potwierdzenie w Księdze Rodzaju 6:2, gdzie czytamy:
"Gdy synowie Boży spostrzegli, że córki ludzkie są piękne, brali je sobie za żony - te wszystkie, które im się podobały" (BWP)
To, że owi duchowi synowie Boży, czyli aniołowie, posiadali zdolność przybierania ciał, to znaczy mogli przybierać postać ludzką, poświadcza choćby okoliczność, że podobnie czynili aniołowie Boży, gdy mieli ludziom przekazać jakieś wiadomości (porównaj Rodzaju 18:1,2,3; 20:22; 19:1-11; Jozuego 5:13-15).
Kiedy jednak aniołowie wspomniani przez Judę opuścili ich miejsce w niebie dla stosunków cielesnych, popełnili przez to poważne wykroczenie przeciw prawu Bożemu, wynaturzenie, na co wyraźnie wskazuje Juda, porównując winę tych aniołów ze zboczeniami, jakie rozpowszechniły się wśród mieszkańców Sodomy, Gomory i jeszcze kilku sąsiednich miast (Judy 7).
O tych to właśnie uwięzionych duchach pisze Piotr.

Co poszedł zwiastować?
Zwiastować, głosić, ogłosić, oświadczać, to tłumaczenia greckiego słowa εκηρυξεν, ekēryksen (Strong G2784), które odnosi się zarówno do obwieszczenia dobrej wiadomości, jak i złej, ma więc zabarwienie znaczeniowe "oświadczyć".
W noc paschalną, przed zdradzeniem go i aresztowaniem, Jezus rzekł do swych apostołów:
"nadchodzi (...) władca świata, ale nie ma on nic do mnie" (Jana 14:30, BW)
 "A On, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, i o sprawiedliwości,
 i o sądzie;
 O grzechu, gdyż nie wierzyli we mnie;
 O sprawiedliwości, gdyż odchodzę do Ojca i już mnie nie ujrzycie;
 O sądzie zaś, gdyż książę tego świata został osądzony" (Jana 16:8-11).
Na tej to podstawie zmartwychwstały Jezus mógł stawić się przed owymi duchami by oświadczyć im w pełni teraz uzasadnione osądzenie tychże uwięzionych duchów. Nie mógł uczynić nic więcej, jak tylko ogłosić im wyrok, na którego wykonanie czekają obecnie w swym więzieniu.
O tym, że misja Jezusa nie miała na celu otworzyć im drogi przebaczenia, niedwuznacznie mówi Pismo święte. List do Hebrajczyków 2:16 podaje: "Pomoc, jaką niesie, nie jest dla aniołów przeznaczona" (Kowalski)
Zaś w 2 Piotra 2:4, za przekładem Biblii Poznańskiej czytamy:
"Jeżeli bowiem Bóg nie przebaczył aniołom, którzy zgrzeszyli (...)"
w Biblii Tysiąclecia zaś:
"Jeżeli bowiem Bóg aniołom, którzy zgrzeszyli, nie odpuścił (...)"

Kiedy poszedł zwiastować?
Jeżeli chodzi o czas, w którym Jezus głosił "duchom uwięzionym w otchłani", to Piotr nadmieniwszy, iż uśmiercony w ciele Jezus "w duchu został przywrócony życiu", wyjaśnia dalej:
"w nim [w duchu, w postaci duchowej] poszedł nawet, aby głosić duchom zamkniętym w więzieniu" (1 Piotra 3:18,19, BT wyd. I).
Słowa te wskazują, że Chrystus głosił im po swym zmartwychwstaniu. Okoliczność zaś, iż Piotr użył w tym miejscu czasu przeszłego ("poszedł"), wskazuje, że owo głoszenie odbyło się przed napisaniem tegoż jego pierwszego Listu.

powrót

 

 

 

 

 

 

  •